DOLAR 15,8769 0.2%
EURO 16,8435 -0.21%
ALTIN 945,160,54
BITCOIN 4796342,56%
Kars
13°

AÇIK

17:02

İKİNDİ'YE KALAN SÜRE

X
O sene bu sene bundan sonra her sene
22 okunma

O sene bu sene bundan sonra her sene

ABONE OL
Mayıs 2, 2022 07:00
O sene bu sene bundan sonra her sene
0

BEĞENDİM

ABONE OL

Trabzonspor, Antalyaspor maçıyla birlikte ligin bitimine 3 hafta kala şampiyonluğunu ilan ederek memnun sona ulaştı. Kentte fevkalâde sevinç ve gurur yaşanırken, en çok da çocukların da keyfi yerindeydi.

Onlar Trabzonspor’un en talihli nesli. “Babalarımız üzere yıllarca beklemedik, artık her sene şampiyonuz!” dediler.

Kentin futbol hafızası çok canlı. Yıllar önceki futbolcular konuşuluyor. Çok eski bir maçtaki tartışmalı durum hala gündemde. Bu türlü canlı hafızası olan bir kent elbette Avni Aker’i unutmaz. ‘Hüseyin Avni Aker Stadyumu’, Trabzonspor ile özdeşleşmişti. Bir baba “Keşke Avni Aker’de olaydı!” diye iç çekiyordu elinden tuttuğu oğluna. Avni Aker Stadı’nı anlatıyordu küçük taraftara. Canlı bir hafıza nakliydi. Küçük bir taraftar kentin futbol kültürünün güçlü bir sembolünü babasından dinliyordu.

ÇEKiRDEKTEN TARAFTARLAR

Futbolcular altyapıdan yetişiyorsa, taraftarlar da aileden yetişir Trabzon’da. Ailenin maç heyecanına evvel konutta ortak olur. Yalnızca babada değil, annede de görür futbol heyecanını. O yüzden iliklerine işler.

Lisanı dönüp aklı ermeye başladığında birinci maç yorumlarını çoktan sıralamıştır esasen. Sonra maçlara gitmeye başlar. Doğum günü armağanı Trabzonspor forması olur. Onu öbür ikram aksesuarlar takip eder.

Ayrıyeten birtakım objelerin işlevi kadar renkleri de kıymetlidir. Hatta bazen renkleri daha değerlidir. Kesinlikle bordo mavi olmalıdır. Bu iki rengin yakışmadığı hiçbir şey yoktur zati. Oyuncaklardan, kitap defter ciltlerine kadar.

Çocuk bu renklerle büyür, bütünleşir. Hatta dünyayı bu renklerin süzgecinden görür denilse mübalağa olmaz.

BABAM Üzere YILLARCA BEKLEMEDiK

Ali Umut Kibar, 8 yaşında. Yanına vardığımda bayrağı bırakmış, meşale yakmıştı. “Bundan sonra her sene! Artık kimse alamaz bizden. Babam üzere yıllarca beklemedik, daha beklemeyeceğiz” dedi çok bilmiş bir eda ile…

10 yaşındaki Yusuf Eren Nas… Kalabalığın içinde ta uzaklardan fark ettim onu. Babasının omuzlarındaydı. Güya kanatlanıp uçacak üzereydi. Bir o tarafa bir bu tarafa dönüp slogan atıyor, tempo tutuyordu. Değme taraftarlara taş çıkaran bir profesyonellik akıyordu her halinden. Lafı çok uzatmadı:

“O sene bu sene bundan sonra her sene!” deyip dönüverdi meşale bulutlarının içine…

BiZDEN OBURU BiLEMEZ SEViNME SIRASI BiZDE

Berensu Akbulut, 9 yaşında. Pek şık. Ancak bir çırpıda tırmanmış oradaki bir çalının zirvesine. Bir eli havada. Öbür eliyle istikrarını sağlıyor. Tempo tutuyor marşlara. “İlk kez şampiyon olduk. Çok hoş bir his. Bu heyecanı bizden öbür kimse bilmez. Artık sevinme sırası bizde” dedi.

GOLDE Güya HAVAYA UÇTUM

Erken şampiyonluk kutlamalarının başladığı o gece işte bu çekirdekten yetişme Trabzon taraftarları da sel üzere kalabalıktaki yerlerini almıştı. Kimi babasının omuzlarında, kimi bir çalının zirvesinde, kimi annesinin kucağındaydı. Hislerini sordum, onlar da kendilerince anlattılar.

UNUTMAYACAĞIM

Irmak Ecmel Köse 8 yaşında. Babasının omuzlarında sevinç içinde haykırıyor. Tahminen de o gürültüde incecik sesini kendisi bile duyamıyor. Fakat keyfi pek yerinde. Kulağıma eğildi; “Mutluyum. Bugünü hiç unutmayacağım. 3. Sınıfa gidiyorum, bu geceyi arkadaşlarıma da anlatacağım daima. Babama da beni buraya getirdiği için teşekkür ediyorum” dedi kibarca. Yasmina Soytekin 12 yaşında. “Sevinç ve gurur hissediyorum. Çok heyecanlandım. Gol atıldığında havaya uçtum sanki” diyerek anlattı kendini.

HAKKIMIZDI BU SEFER ALDIK

· Ecrin Duru Bıyık, 11 yaşında… Biraz utangaçtı lakin ne diyeceğini de biliyordu.

“İlk kere şampiyonluk yaşadım. Çok hoş bir his. Gole çok sevindim. Şampiyonluğu hak ettiğimizi düşünüyorum. Yeniden oluruz. Sabaha kadar buradayız.”

Nazım Efe Eroğlu 12 yaşında lakin büyümüş de küçülmüş denilen tipten. Konuşmak için hiç tereddüt etmedi. Güya babası değil de o beklemiş 38 sene. Karadeniz şivesi ağzında bir şeker üzereydi. Atıldı çabucak: “Yaz abi, en başa beni yaz” dedi.

“Hakkımızdı aldık. Bu sefer alamadılar elimizden. Şampiyonluk bu sene! Bundan sonra her sene!” diye bitirdi kelamlarını ve birebir süratle kutlamalara döndü.

En az 10 karakter gerekli
%d blogcu bunu beğendi: